W wyborach do Senatu Akademickiego na rzymskim uniwersytecie Tor Vergata, które odbyły się 9 maja, kandydat narodowo-rewolucyjnego Bloku Studenckiego (Blocco Studentesco) - Patrizio Gabrielli - otrzymał ponad 1100 głosów, stając się tym samym kolejnym oficjalnym przedstawicielem tego ugrupowania w murach jednego z największych uniwersytetów w Rzymie.

Nie jest to pierwszy sukces narodowo ukierunkowanych studentów na tym uniwersytecie. Wcześniej na Tor Vergata aktywiści Blocco Studentesco otrzymali najwięcej głosów w wyborach do Krajowej Rady Studentów.

Działacze powiązanej z ruchem CasaPound Italia studenckiej organizacji swój sukces zawdzięczają nie tylko prowadzonej na szeroką skalę kampanii, lecz także wieloletniej pracy u podstaw na rzecz studentów Tor Vergata. To właśnie działacze Blocco Studentesco organizowali na terenie tego uniwersytetu najliczniejsze i najbardziej żywiołowe protesty przeciwko wyniszczającym włoską oświatę działaniom polityków oraz władz uczelni.

Przemawiający na wiecu zorganizowanym w celu uczczenia sukcesu, wybrany Patrizio Gabrielli poinformował, że swoje zwycięstwo dedykuje więzionemu działaczowi CasaPound Italia, Alberto „Zippo” Palladino, który od grudnia zeszłego roku przebywa w areszcie w związku z fałszywym oskarżeniem o pobicie członka lewicowej Partii Demokratycznej.

Od kilku miesięcy prokuratura w Dzieczynie (północne Czechy) prowadzi śledztwo w sprawie żeńskiego nacjonalistycznego ugrupowania Resistance Women Unity, które w jej mniemaniu miało „wychowywać dzieci na radykałów”. Chodzi o akcje charytatywne, jakimi zajmowały się aktywistki RWU - należało do nich m.in. cykliczne wspomaganie domów dziecka.

Prokuratura zarzuca nacjonalistkom, jakoby ich wizyty w domach dziecka połączone z przekazywaniem symbolicznych darów, wśród których znajdowały się m.in. zabawki, żywność czy środki czystości, w rzeczywistości miały na celu „wychowanie następnego pokolenia radykalnych nacjonalistów”. Wysuwający te dosyć kuriozalne oskarżenia śledczy nie uściślają jednak, w jaki dokładnie sposób miało dochodzić do rzeczonego wychowywania radykałów - wspominając o tym wątku dzieczyńska prokuratura mówi jedynie o powszechnie wiadomym fakcie, że nacjonalistki odwiedzały jeden z domów dziecka w Kutnej Horze.

Działaczki żeńskiego ruchu nacjonalistycznego zwróciły się z wnioskiem o wycofanie prowadzonego przeciwko nim śledztwa, ich obrońca zdecydowanie stwierdził, że prokuratura nie posiada rzeczowych dowodów w tej sprawie. Organ ścigania odrzucił skargę - oznacza to, że sprawa najprawdopodobniej będzie mieć swój finał w sądzie. Za działalność w grupie Resistance Women Unity nacjonalistkom grozić może nawet do ośmiu lat pozbawienia wolności (sic!).

W Czernigowie lokalni aktywiści Autonomicznego Oporu wraz z kibicami piłkarskimi zebrali się pod stadionem im. Gagarina, skąd wyruszył marsz pamięci Maksima. Jego metą był zaś czernigowski pomnik "Wojownikom za wolność Ukrainy". Podobny marsz odbył się w Sumach, gdzie uczestnicy spontanicznej i niezarejestrowanej manifestacji zorganizowanej również przez komórkę lokalnego Autonomicznego Oporu przemaszerowali przez miasto z banerem upamiętniającym Czajkę, po czym zawiesili go w widocznym miejscu na jednym z wiaduktów.

Z kolei w Kijowie i Nowowołyńsku lokalni autonomiczni nacjonaliści przeprowadzili mini-akcje street-artowe w postaci szablonowania i wywieszania transparentów. Na najciekawszy pomysł na upamiętnienie towarzysza wpadli jednak nacjonaliści z Winnicy, którzy w jednym z parków posadzili dla Czajki "drzewko pamięci".

Aktywiści organizacji Russkij Obraz przerwali w piątek projekcję filmu Angeliny Jolie o wojnie w Bośni "Kraj krwi i miodu", która odbywała się w kinie Rolan w Moskwie. Na sali kinowej aktywiści Obrazu rozpostarli transparent z podobizną gwiazdeczki z ustami pomazanymi krwią oraz podpisem "Pobici Serbowie? Nic nam nie wiadomo!".

Dzieło Jolie nie znalazło zbyt wielu amatorów podczas premierowych projekcji tak w Belgradzie (13 osób na sali kinowej), jak i w Moskwie (15 osób), jednak aktywiści Obrazu tak czy tak dali sygnał solidarności z Serbami, przeprowadzając happening w kinie Rolan. Powodem akcji było między innymi przekonanie, iż film napompowanej botoksem i silikonem gwiazdy jest wybitnie subiektywny i przedstawia wyłącznie muzułmański punkt widzenia na konflikt w Bośni. Co znamienne, nawet w Banja Luce czy Ljubljanie debiut Jolie oglądała widownia równie nieliczna co w Belgradzie czy Moskwie.

Nielicznym zebranym, którym nie udało się obejrzeć filmu w całości rozdano ulotki przybliżające stronniczość Jolie oraz krytykujące krzywdzący serbskie ofiary wojny pro-muzułmański punkt widzenia "rezyserki". Aktywiści Obrazu próbowali się  również skontaktować z dyrekcją kina, niestety bezskutecznie. Pomimo ledwie kilkunastu naocznych świadków, akcja odbiła się szerokim echem w serbskich mediach.

Premier Włoch Mario Monti podąża za "receptą Bocconi" w złej wierze lub rzeczywiście ufając, że kryzys można oddalić poprzez kosmetyczne zabiegi na rynku pracy, a nie przede wszystkim poprzez obcięcie astronomicznych wydatków na skądinąd wadliwie działający system państwowej biurokracji.

Przed kilkoma dniami w serbskim Trybunale Konstytucyjnym rozpatrywano kolejną już sprawę przeciwko Mladenowi Obradoviciowi - przewodniczącemu nacjonalistycznej organizacji Srpski Obraz. Tym razem proces dotyczy delegalizacji jego ugrupowania, którego domaga się obóz rządzący.

Zastępca prokuratora, Gordana Janicijević, domagając się wykreślenia organizacji nacjonalistów z rejestru stowarzyszeń określiła działalność Obrazu „policzkiem” wymierzonym w twarz władz Serbii i uznała ją za niezgodną z jej statutowymi celami. Aby „uargumentować” swoje tezy, Janicijević powtórzyła stale wałkowane przy tego typu rozprawach formułki, jakoby nacjonaliści w swojej działalności „podżegali do nienawiści rasowej i etnicznej”, a także „dążyli do obalenia porządku konstytucyjnego za pomocą przemocy”. W oparciu o podobne oskarżenia w czerwcu tego roku zakazano działalności organizacji Nacionalni Stroj, o sprawie wspominaliśmy na łamach portalu.

Mladen Obradović, komentując zapowiadane sankcje stwierdził, że wykreślenie organizacji z rejestru stowarzyszeń z pewnością nie wpłynie na dalszą aktywność jego ugrupowania. „- Ustawa o stowarzyszeniach zezwala na działalność niezarejestrowanych organizacji, dlatego też nawet pomimo zakazu będziemy kontynuowali zgodną z prawem walkę o budowę narodowego i duchowego odnowienia” - powiedział przewodnicący Obrazu.

Największa pikieta odbyła się w piątek we Lwowie pod konsulatem Federacji Rosyjskiej. Autonomiczni nacjonaliści, którzy zorganizowali pikietę, domagali się między innymi ukrócenia bezkarności rosyjskiej władzy, przejawiającej się w absurdalnych i bezpodstawnych aresztowaniach, a także "wyzwolenia rosyjskiego narodu spod putinowsko-miedwiediewowskiego reżimu". Przygotowano również oficjalne pismo do konsula, jednak ten nie raczył zaszczycić zebranych swoją obecnością i mimo długo skandowanych zaproszeń, pisma nie odebrał. Mniejsze pikiety oraz akcje propagandy ulicznej (plakatowania, wywieszania transparentów) odbyły się również w Kijowie, Winnicy, Tarnopolu, Sumach i Czernihowie.

Jak donoszą szwedzkie media, tłum nacjonalistów chcących uczcić pamięć Daniela i zaprotestować przeciwko przemocy imigrantów wobec Szwedów spotkał się z kontrmanifestacją zorganizowaną przez środowiska lewicowe i promotorów multikulturalizmu, którzy rzucali butelkami i próbowali zakłócić przemarsz.

Obie grupy zostały oddzielone kordonami policji. Zatrzymano kilka osób. W okolicach Riksdagu (szwedzkiego parlamentu) marsz został zaatakowany butelkami i środkami pirotechnicznymi przez zamaskowanych zwolenników kolorowej imigracji. Nikt nie został ranny. Protestujący określający siebie mianem „antyfaszystów” (organizacja „Jesteśmy 94%”) trzymali transparenty sprzeciwiające się „prawicowemu ekstremizmowi”.

Relacja polskich AN z zeszłego roku: 10. rocznica śmierci Daniela Wretströma

Szczególnie dzisiaj ta data niesie specyficzną symbolikę dla Portugalii, kiedy możni usiłują wyjść z ekonomicznej zapaści, zrzucając brzmię na naród, ograniczając wypłaty i zwiększając wymagania w pracy. PNR w takim wypadku stara się dać świadectwo, iż wyjście z kryzysu istnieje i jest zależne od obrania narodowego kursu w gospodarce.

Po demonstracji odbyło się uroczyste spotkanie, w którym udział wzięli aktywiści PNR. O 16:00 na konferencji "Nacjonalizm dzisiaj, myśl i działanie" przemawiał Vitor Ramalho, który w swoim przemówieniu skupił się przede wszystkim na wezwaniu wszystkich organizacji i grup nacjonalistycznych do wspólnego działania. Zauważył również, że o ile bierność pojedynczych obywateli wobec żywotnych spraw narodu jest nie do przyjęcia, o tyle podwójny ciężar odpowiedzialności leży na tych, którzy zdają sobie sprawę z tragicznego położenia portugalskiego narodu, jednakże nic dla poprawy sytuacji nie robią.

Z początku grupa około 20 żołnierzy pieszo pokonała barykadę i postawiła zasieki z drutu kolczastego, odcinając ją tym samym od Serbów dyżurujących na miejscu. Później siły KFOR zaangażowały ciężki sprzęt do wyburzania betonowej barykady, naruszając ją w kilku miejscach.

Równocześnie z agresją KFOR rozległa się syrena w Zvečanie, co zaowocowało pospolitym ruszeniem Serbów w kierunku Dudinog Krša i budową nowej, ziemnej barykady. Węgierscy najemnicy w mundurach KFORu usiłowali budowniczych barykady powstrzymać z pomocą transporterów opancerzonych oraz gazu łzawiącego. Wskutek starcia z siłami KFOR niektórym obrońcom barykady trzeba było udzielić pomocy lekarskiej.

Pochód rozpoczął się o godzinie 14:00 przy stacji metra Ljublino i ruszył w stronę stacji Bratislavskaja. Wznoszono okrzyki, m.in.: "Rosja dla Ruskich, Moskwa dla Moskwian", "Wolność ruskiej młodzieży", "Nie chcemy karmić Kaukazu", "Rosja bez Putina", pojawiły się głosy solidarności z narodem Libii. Na Marszu zebrały się, jak co roku, bardzo różnorodne środowiska. Od systemowej i quasisystemowej prawicy, poprzez radykalnych nacjonalistów i kibiców piłkarskich, po zwykłe rodziny, środowiska ortodoksyjne itd.

Nie obyło się również bez zbiegowiska skrajnych lewicowców i młodych komunistów, określających siebie mianem "antyfaszystów", jednak bardzo liczne siły policyjne nie dopuściły uczestników kilku(nasto)tysięcznego Marszu do około 400-osobowej grupy czerwonej młodzieży.

Organizatorzy z zadowoleniem komunikują, że poziom organizacji turnieju był wysoki, co zauważyli zarówno zawodnicy, jak i widzowie. „Piękna Sala” MTL Areny nie jest typową areną sportową, jednak postawiono na nią właśnie ze względu na bardziej „klubową” atmosferę i możliwość zorganizowania turnieju z elementami „show” - piszą organizatorzy. Zmaganiom wojowników na macie towarzyszyła oprawa muzyczna w wykonaniu profesjonalnego DJ'a.

Liczba zawodników i gości na Duchu Wojownika rośnie z turnieju na turniej. Tym razem zmaganiom około 30 fighterów przyglądało się ponad 120 widzów. W walkach brali udział zawodnicy nie tylko lokalni - z Samary - ale i przyjezdni z Togliatti, Uljanowska i Moskwy. Poniżej profesjonalnie zmontowane wideo z turnieju.